Toen ik jong was, liep mijn moeder met een andere man van huis weg. Elke nacht huilde mijn vader, ik was erg verdrietig. Toch gedroeg ik me normaal op school, zodat mensen niets over mijn familie te weten zouden komen. Een paar jaar later hertrouwde mijn vader, ik kreeg een nieuw gezin, een lieve moeder en een zus die een beetje een gamer was. Ik voel me echt heel gelukkig. Een paar jaar later verliet ik mijn geboortestad en ging studeren aan een universiteit in Tokio. Omdat dit de eerste keer was dat ik alleen woonde, was mijn vader erg bezorgd, maar ook erg trots op mij. En mijn moeder, dat maakt mij het gelukkigst. Maar slechts een paar jaar later stierf mijn vader. Vandaag is mijn vader jarig, dus ik ga naar huis. Deze plek blijft onveranderd. Als ik zie dat mijn moeder nog steeds gezond is, voel ik me buitengewoon gelukkig. Mijn stiefdochter kleedt zich ook niet om, laat haar kamer rommelig achter, is ouder dan 30 jaar en vrijgezel, kleedt zich slordig, houdt van spelletjes, draagt geen beha, draagt sokken als een oude man. Eigenlijk al eerder. was een vals gevoel dat in mijn hoofd opkwam.
